dEFiNicJA

SZCZĘŚCIE jest emocją, spowodowaną doświadczeniami ocenianymi przez podmiot jako pozytywne. Psychologia wydziela w pojęciu szczęście rozbawienie i zadowolenie.” – ŁATWE [patrz. zrozumiałe]!!!

„W rozważaniach o jego naturze szczęście najczęściej określane jest w dwu aspektach:

  • mieć szczęście oznacza:
    • sprzyjający zbieg, splot okoliczności;
    • pomyślny los, fortuna, dola, traf, przypadek;
    • powodzenie w realizacji celów życiowych, korzystny bilans doświadczeń życiowych.
  • odczuwać szczęście oznacza:
    • (chwilowe) odczucie bezgranicznej radości, przyjemności, euforii, zadowolenia, upojenia;
    • (trwałe) zadowolenie z życia połączone z pogodą ducha i optymizmem; ocena własnego życia jako udanego, wartościowego, sensownego.

…choćbym się bardzo starała, to również jest – ŁATWE

Starać się nie planuję, bo i po co… ale panowie naukowcy doktoryzowani habilitowani swoje wiedzą:

„Według niektórych neurologów, szczęście pozostaje w ścisłym związku z poziomem serotoniny w synapsach jąder szwu, a także dopaminy w jądrze półleżącym oraz endorfin. Jako dowód przytacza się odczuwane szczęścia pod wpływem substancji dopaminergicznych, serotoninergicznych oraz agonistów receptora opioidowego.” … hehehehe – ŁATWE i do tego napisane prosto zwięźle i na temat – jak ja uwielbiam swoją wiedzę medyczną 😛 …ale i to pewnie mało…

Filozoficzne aspekty mnie w tym momencie nie interesują. Idźmy zatem dalej:

„Według amerykańskiego psychologa Abrahama Maslowa istotą szczęścia jest zaspokojenie potrzeb. Maslow przyjmuje, iż ludzie posiadają następujące potrzeby:

  • potrzeby fizjologiczne – głód, pragnienie, sen;
  • potrzebę bezpieczeństwa;
  • potrzebę przynależności i miłości;
  • potrzebę szacunku;
  • potrzebę samorealizacji.

Po zaspokojeniu danej potrzeby dochodzi do głosu potrzeba wyższego rzędu. Osoba szczęśliwa to osoba, która zaspokoiła wszystkie potrzeby. Ponieważ najwyższą z nich jest potrzeba samorealizacji, można przyjąć że ludzie szczęśliwi to ludzie samorealizujący się.

Według Maslowa ludzie ci posiadają następujące cechy:

  • realistyczne nastawienie do świata;
  • akceptacja samego siebie;
  • przyjazny stosunek do otoczenia;
  • spontaniczność;
  • niezależność;
  • niekonwencjonalne podejście do życia (unikanie stereotypów);
  • głęboka duchowość;
  • głębokie przeżywanie miłości;
  • filozoficzne, niezłośliwe poczucie humoru;
  • kreatywność;
  • bogata osobowość, odporna na wpływy otoczenia.

Współczesna psychologia podkreśla również rolę wewnętrznie motywowanej aktywności. Jeżeli robimy coś dla samej przyjemności i koncentrujemy się wyłącznie na tej czynności, a nie na przyszłych korzyściach z niej. Na przykład sport może przynieść szczęście, jeżeli troska o wyniki nie przesłoni nam samej radości z gry.” – to to to to – to mi się podoba! Biorę! – ŁATWE, łaTWe, ŁaTWE, łAtWE lalalalaaaa

Hmm… wygląda na to, że znam kilka baaaaaaaaaaaaaardzo nieszczęśliwych osób. Aż dziw bierze jak bardzo nienawidzą innych ludzi, jak bardzo nie chcą zobaczyć, że świat poza ich ogródkiem istnieje i do tego jest całkiem fajny. Zamknięci w swojej złości, nienawiści, smutku, żalu, obłudzie wrogości i odwiecznemu „moja racja jest najmojsza”… agresywni na każdym kroku, broniący czegoś co nie istnieje… Nic tylko współczuć… Współczuję…

Mam to szczęście być szczęśliwą – ihaaaaaaaaaaaaaaaaa! i w przeciwieństwie do TYCH OTO rodem z Dnia Świra – życzę Wam szczęścia, wszystkim – bez wyjątku! Na szczęście nie należę do osób modlących się podobnymi tekstami… AMEN – rzekła ateistka!

Źródło definicji szczęścia [w tekście kursywą]: Wikipedia

Dodaj komentarz