Top
fotoprzyroda - uważny kadr by Dagmara
fade
63
archive,tag,tag-fotoprzyroda,tag-63,cookies-not-set,eltd-core-1.2.1,ehf-footer,ehf-template-flow,ehf-stylesheet-flow-child,flow child-child-ver-1.0.1,flow-ver-1.6.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-vertical,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive,elementor-default
puszcza białowieska

Puszcza Białowieska, najpiękniejsze miejsce na Ziemi

Sobota, dzwoni budzik, jest 4:30. Tak! Nie mam problemu ze wstaniem, po chwili budzę dzieciaki, też nie mają problemu mimo, że wycieczka jest dla nich niespodzianką. Młoda wiedziała, że idziemy w sobotę na długi spacer do lasu, ale nie wiedziała, że nasz kierunek to Kraina Żubra! Do Białowieży mamy niespełna 200km, nawigacja pokazywała czas ok 3h i tyle zajęło nam dojechanie na miejsce. Jam gatunek wrażliwy, ilekroć wjeżdżam na tereny Puszczy tylekroć łza kręci mi się w oku, ogarnia mnie wzruszenie generalne 🙂 Tak samo było i tym razem. Puszcza Białowieska przywitała nas słoneczkiem i pustym parkingiem pod Rezerwatem Pokazowym Żubrów. To był punkt pierwszy wycieczki. Dzieciaki dopiero kiedy przekroczyły bramy Rezerwatu dowiedziały się dokąd jechaliśmy. Witaj w Krainie Żubra córeczko 🙂 Oto i najstarszy las w Europie <3

deszczowa noc

Deszczowa noc

Całą noc lało, nie żeby padało – lało. Deszczowa noc, długo wyczekiwana. Uff powiedziałby Młody. O poranku powietrze pachniało wilgocią, a ja przywitałam go kolejny raz z Młodym u boku. Postanowiłam przecież wstawać o 6, to co się będę sama nudziła 😉 Dzieci po prostu mają radar. Starsza mniej, może z tego się wyrasta – daje to jakby nie patrzeć jakąś nadzieję.

Kierunek WOLNOŚĆ!

Wczoraj zaczęłam czytać książkę, drugą książkę Agnieszki Krzyżanowskiej. Pierwsza porwała moje serce, wracam do niej i wracać będę. Wczoraj zabrałam się za numer dwa… i już pierwsze akapity wprawiły mnie w zamyślenie. Bo cóż innego czeka nas wszystkich u celu życia, u kresu? Cel jest jeden, taki sam dla wszystkich bez względu na status społeczny, stan posiadania czy wiedzę. Czy zatem na prawdę warto ciągle wytyczać sobie nowe cele, doskonalić się? Nie, tu nie chodzi o to, żeby usiąść i czekać na śmierć, tu chodzi o zdolność akceptacji siebie, dostrzeganie drobiazgów, w codzienności, w chwilach. To chwile tworzą życie. Ktoś kiedyś powiedział (nie jestem dobra w cytowaniu), że nie ma przyszłości jest tylko teraźniejszość. Taka jest prawda, to co było już było – nie mamy już na to wpływu, to co będzie jeszcze nie zostało zapisane, za to teraz teraz istnieje właśnie w tej chwili. Teraz piszę te słowa, teraz myślę, że chcę wolności, wolności od dążenia do czegoś.

Bieszczady

Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady!

Naszła mnie dziś taka myśl, że może by tak poważnie rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady… ślubny poza działalnością gospodarczą pracuje też na etacie, uwiązany jest zatem w obecnej lokalizacji… Ale przecież i tak pracuje całymi dniami, w tygodniu praktycznie się mijamy, dla dzieci nie ma czasu, bywa że weekendy wyglądają podobnie. To może by tak wyjechać, a on przyjeżdżałby do nas na weekendy… Za chwilę przyszła myśl, że no dobra Bieszczady daleko, ale jakaś wieś, najlepiej taka zabita dechami jak to mówią… wieś to wolność! Trochę słabo, bo to takie trochę rozstanie, mimo że tutaj nie mamy dla siebie czasu to jednak gdybyśmy chcieli to moglibyśmy go wyczarować, a jakby tak mieszkać już chociażby 100km od siebie to wyczarowywanie wspólnych chwil w tygodniu byłoby zwyczajnie niemożliwe. No ale nie w tym sedno… Chwilę po tym jak naszło mnie na wyjazd, tzn naszło mnie na niego dawno i mam to obiecane 😉 ale teraz to wróciło i domagało się uwagi… chwilę później pomyślałam, że “ale po co?”. To kolejny sposób na dążenie do czegoś. A gdyby tak zrobić sobie te Bieszczady tutaj? Takie Bieszczady w wersji mazowieckiej. Bo czego oczekuję po tym odludziu? Co by mi dał ten wyjazd?

психотичні діарея

"na poprzednim koncercie dużo słów śpiewali, używali, a w tym na szczęście nic .. TYK TYK!!!" taaa.. no dobra tej pani już podziękujemy :) tak poza tym, Długie Bagno.. kto by pomyślał, nawet znając Kampinos - przetuptany i przepedałowany wzdłuż i wszerz - nie pomyślałabym,...

"na poprzednim koncercie dużo ...

Read More