gitara elektryczna

1 posta

a gdzie ja mam się niby spieszyć… :)

Niedziela, siódmy lipca, posiałam naciową i kolejny rządek bazylii – ta obecna zostanie lada chwila pochłonięta do reszty… dwunasta, trzynasta piętnaście, czternasta trzynaście… czas leci a ja razem z nim… Pędzę, ciągle mi gdzieś spieszno – chociaż zaprzeczę słysząc podobne słowa, ciągle tylko: już, teraz, za chwilę, jutro! Po co? DOŚĆ! Przecież mam przed sobą całe życie, całe i to dosłownie! Każda kolejna chwila jest i będzie bezcenna – jedyna w swoim rodzaju, wyjątkowa… jaka by nie była 🙂 Gdzie ja patrzyłam, że wydawało mi się, że nie żyję w biegu?

Nie muszę za niczym gonić, nigdzie się spieszyć… wszystko nadejdzie, taka jest wszak kolej rzeczy…wYStARczY !!!

Zmykam ja… czas rozsiąść się w życiu 🙂 Lalalalalaaalalaa 🙂

… piętnasta sześć: no i? … aaaaa, że uczyć się miałam 😀 ihaaaaaaaa!