Miesięczne Archiwa: Lipiec R

7 postów

śniardwing, nowa odmiana łomżingu :)

18-400… Łomża, yyy… 40km/h w całym mieście – matko jedyna toż Maniek tak nie potrafi, ja się starałam – serio, ale co poradzę, że turbo mega doładowana fura nie dała rady tej prędkości 🙂 Ej serio – co krzyżówka nowy okrągły znak z czarnymi cyferkami – czterdzieści i ani grama więcej – maaaasakra! No ale, człowiek taki upojony odkryciem nowej odmiany łomżingu, że na wszystko pójdzie… nawet na 18-400 hahahahha 🙂

113,4 km² ha_dwa_o – ależ powierzchnia! Cudo – moje marzenie – Śniardwy… i wszystko jasne! Ihaaaaaaaaaaaaaaaaa!

Skondensowany reset nad resetami… nowa odmiana łomżingu połączona z wygłupami w mazurskich wodach, kajakami na Jeziorze Drwęckim, łodziami wiosłowymi – ło matko cóż to za cudo! … i rowerkiem wodnym na Śniardwach 🙂 Ajajajajajaaaaaaj! MEGA!

Jak to możliwe by mega anty-fan disco polo wylądował na festiwalu… ano możliwe 🙂 Kilka osób trzymało za mnie nawet kciuki 🙂 Hahahaha ale czad! Ostróda 2013 rulezzz :)… rocznica, nasza – i wszystko jasne, niczym w Łomży – toż Łomża nie leży – Łomża stoi hahahahaha 🙂

Piękne te Mazury, cudny ten śniardwing, poproszę – dziękuję 🙂 Ihaaaaaaaaaaa!

Aaaaaa co mi tam…..

nauczył mnie…

… jakoś tak przyszło wspomnienie – dzięki Marysiu… tak, Wysockiego nauczył mnie ojciec, podobnie jak Kaczmarskiego – jego „Mury”, „Obławę” i dziesiątki innych… i „Janka Wiśniewskiego” w wykonaniu mojej ukochanej Jandy – dzięki tato, szczerze dziękuję! Jestem dumna, że wiem, że znam… oszzzz w mordę jestem dumna!

tak… „napoję konie…”

kAMpiNoSkIE kaMBEki :)

Jak dobrze jest wrócić na stare śmieci – jak dobrze ujrzeć czysty las – w przeciwieństwie do tego co dzieje się w okolicach Mińska. Może urok Parku Narodowego, może bardziej pilnują – może w ogóle pilnują, któż wie… Nigdy nie zrozumiem i nigdy nie będę szanowała ludzi zaśmiecających lasy! Basta! Uwielbiam Kampinos, jakoś tak po prostu – za to, że jest – choć fazy uwielbienia dla tego obszaru bywały sinusoidalne – nic jednak nie jest w stanie przygasić wspomnień z nim związanych. Rowerem przez całą Puszczę – do Brochowa i z powrotem, rowerem do Żelazowej Woli… to były czasy – niemal 140km na liczniku – w ciągu jednego dnia oczywiście. To było coś! Szkoda, że nie miałam wtedy rejestratora gps 🙂 Pozdrawiam ekipę Małeczkowo – Kulikosiową 🙂

A w czwartek, 11 lipca spontanik się wykluł – uwielbiam spontany! Nasza jesienno – zimowa trasa: parking Palmiry >> czarnym szlakiem do Muzeum w Palmirach >> czerwonym szlakiem – kierunek: Mogilny Mostek >> żółtym szlakiem na parking w Palmirach >> i kONiEc: 13,72km 🙂

Szkoda tylko, że komary miały mój preparat odstraszający owady głęboko i szeroko w … gdzieś 😉 Niepotrzebnie taszczyłam lustrzankę – przyczajenie się do dobrego zdjęcia graniczyło z cudem, no ale… od czego ma się telefon!

Jedyny Stefan jak zwykle nie robił sobie problemu z wszelakich owadopodobnych dziadów, że już inaczej nie powiem… 😉

Śliczności w tym Kampinosie – istne śliczności… POLECAM wszystkim wielbicielom lasu 🙂