spacer po lesie

6 postów

deszczowa noc

Deszczowa noc

Całą noc lało, nie żeby padało – lało. Deszczowa noc, długo wyczekiwana. Uff powiedziałby Młody. O poranku powietrze pachniało wilgocią, a ja przywitałam go kolejny raz z Młodym u boku. Postanowiłam przecież wstawać o 6, to co się będę sama nudziła 😉 Dzieci po prostu mają radar. Starsza mniej, może z tego się wyrasta – daje to jakby nie patrzeć jakąś nadzieję.

Czytaj dalej

wrzosy

Zakwitły wrzosy

Trzeba się wybrać na solidną sesję zdjęciową do naszego lasu, zakwitły wrzosy… jakoś wcześnie, a może się mylę… Mam czym poszaleć, tylko potrzeba mi nieco więcej współpracy ze strony młodocianych 😉 Dziś pierwszy dzień sierpnia, wspomnienie Powstania Warszawskiego, zawsze żywe w moim sercu tego dnia. Próbowałam dziś opowiedzieć pierworodnej co takiego usłyszy o godzinie 17-tej… Jest jeszcze mała, ma niespełna 5 lat, ale pyta pyta pyta… więc słysząc syreny, tak donośne na pewno spytałaby co się dzieje. Wystraszyła się, wojny… na szczęście żyjemy w Polsce wolnej, nie musimy toczyć żadnej wojny, walczyć o wolność, ginąć… Potrzebowała do tego wracać, rozmawiać. Kiedy nagle podczas leśnego spaceru usłyszeliśmy syreny, a ona spytała co się dzieje… zerknęłam na zegarek i powiedziałam, że to własnie to o czym mówiłam, wspomnienie wybuchu Powstania… Rok w rok mam łzy w oczach, nie wiem czy tak samo wygląda godzina siedemnasta w innych częściach kraju (nie pamiętam jak to było kiedy tu nie mieszkałam), ale tutaj – tak w Warszawie jak i na Mazowszu syreny wyją przez 2-3 minuty… to robi wrażenie, na młodej też zrobiło. Cieszę się, bo to ważny dzień.

Czytaj dalej

Wytupany las, uwielbiam!

Plan był prosty, kierunek las, pieszo. Młoda chętna, Młody miał się tylko wyspać przed i gotowe – ruszamy! No i ruszyliśmy, w samo południe przy 27 stopniach na plusie, ale co tam – bez przesady, ostatnie chwile ciepła trzeba zatem korzystać! Poza tym w lesie jak to w lesie, drzewa są – więc i cień jest 🙂 Uwielbiam takie spacery! Wszystko było jak z obrazka, wszystko dosłownie. To było coś czego po kilku ostatnich nerwowych dniach potrzebowałam.

Czytaj dalej

MINUS szesnaście… PLUS dwanaście…

Tak będę dodawać i odejmować i czekać i może w końcu się ta wiosna obudzi na dobre. Wstała, przetarła oczy i poszła dalej spać… niczym Piotrek i jego drzemki w telefonie! W tv mówią, że po weekendzie zacznie topnieć ta cała pokrywa, ale przecież telewizja kłamie – i weź tu człowieku miej nadzieję!

Co by nie było pies biegać musi, a jego pani łazić po lesie uwielbia – więc bez względu na pogodę las odwiedzić trzeba! No i odwiedziliśmy!

MINUS siedemdziesiąt trzy… marzec?

O poranku wita człowieka piękna wiosna, której niestety pomerdała się paleta kolorów, albo może po prostu zapomniała o istnieniu zieleni! Cud miód i zamrażarka 🙂 Zapraszam do Mińska, tu zima trwa cały rok 🙂
A tak na poważnie to mam nadzieję, że do 20 kwietnia troszkę się tego śniegu stopi, może jakieś pojedyncze listki się pojawią? Pojawią się? No weźcie, powiedzcie, że się pojawią… 🙂
Ależ będzie cudo… Piotruś, wiosna, Białowieża, żubry, Puszcza, chaty… tytan 🙂 Szkoda, że nie mam konta na facebooku, bo sama bym sobie kliknęła LUBIĘ TO! 🙂 No dobra, jeszcze trochę czasu na zachwyty zostało, wrócę pozachwycać się za kilka chwil…

Być szczęśliwym – bezcenne!

Aaaaa… znacie: kliknij → ŻUBRY ONLINE – rewelacja – tylko niestety trzeba się przyczaić, bo w momencie kiedy żubrów nie ma na polanie kamerę kierują na ptaki. Cierpliwość popłaca, szczególnie popołudniami i wieczorami… kilkanaście sztuk jednocześnie, żubry, sarny, jelenie a nawet wilki… Świetny pomysł!

To idę, kawa na mnie wymownie spogląda z kubka 🙂